Önyargıları Çürüten Varlık

2ooo senesinin sonlarıydı, Cevizli’den Bostancı’ya taşınalı çok fazla bir zaman geçmemişti. Ama orada kalan hatıralar, anılar ve insanlar uzun süre unutulacak gibi değildi. Dile kolay ilkokul son sınıftan (o zamanlar ilköğretim 5 sene idi) orta sona kadar orada 4 sene mi geçirmiştim. Çocukluk ve gençlik arası dönemden önceki zamanın elinden kurtardığım ve çocuk olarak geçirdiğim 4 seneydi. Güzel insanlar, sıcak dostluklar ve kirletilememiş anılarla üstelik… Yazının devamını okumak için tıklayın »

Adi Hayat

Hayat kimseye karşı adil değil maalesef. Her alanında, her köşesinde görüyoruz adil olmadığını. Hep bir adaletsizlik hep bir eşitsizlik. Peki ama nereye kadar böyle gidecek. Bu devran gerçekten dönecek mi? Yazının devamını okumak için tıklayın »

gold fıstık ezmesi =(

Hatırlar mısınız bilmiyorum ama ben küçükken Gold marka yer fıstığı ezmesi vardı, ne  “Şokella” adı altında toplanan sürelebilir çikolatalardaydı gözüm, ne de bal kaymakta. Ben kaşık kaşık bundan yerdim, ekmeğe sürünce de süper olurdu. ( Hayali serotonin hormonu yukarı doğru pike yapıyor şu an.) Ortaokulda lakabım bile ” Fıstık Ezmesi” ydi benim…

Benim derdim şudur ki ; artık neden hiçbir yerde bu fıstık ezmesinden yok yaaaa =( Aylardır aramaktan canım çıktı ama yok yok yok : ‘ (  Gören, bilen, kokusunu alan var mıdır acep?

Ayrıca zararlı gıda üreticilerinden bir kaç adet isteğim daha olacak :

1) Ruffles Ketçaplı’ nın büyük boyunu çıkartın lütfen, yetmeyor yani o küçücük paket bana! 

2) M&M’ s’ i bulamıyorum ben artık nedense hiçbir yerde,  İzmir’ in bile altını üstüne getirdim yok yani bu da, lütfen geri gelsin yer fıstıklı M&M’ s ler de!

3) Son olarak nedir benim sizden çektiğim yahu zararlı gıda üreticileri! Milka Silver’ ı (Çilekli Beyaz Çikolata) niye kaldırdınız piyasadan?? Ama mail attım Milka’ ya 15 dk önce, versinler yeniden bu ürünü piyasaya yoksa kaçırırım Milka ineğini ulan!

He evet ben bu arada verdiğim bütün kiloları geri aldım =P

lalena

bu browni ne güzel şeymiş ya.

*

iron maiden – the legacy

a matter of life and death albümüne başta nasıl önyargıyla yaklaşıp dinledikçe hayran kaldığıma(2006 çıkışlı olduğu da gözönünde bulundurulmalı) başka bir yazıda değineceğim. ama önce, önce the legacy hakkında birkaç şey söylemek istiyorum.

her epik maiden şaheseri gibi(tabii paschendale hariç) the legacy’nin de arkasında steve harris var. a matter of life and death albümünün konseptine uygun olarak; savaşın anlamsızlığını, bir ulusu acımasızca savaşa sokan “yukarıdakilerin”, masum insanları barış yalanıyla(kulağa pek yabancı gelmiyor değil mi?) nasıl da ölüme gönderdiğini insanın yüzüne tokat gibi vurarak anlatıyor steve babamız.

Aslında yazacak çok şey olsa da sözü Steve babamıza bırakmak gerek: İngilizce | Türkçe

“tünele girdim gelicem”